ដំណើរស្វែងរកភាពស្រស់ស្រាយថ្មីៗជានិច្ច

តន្ត្រី French House បានលេចរូបរាងឡើងក្នុងទសវត្សរ៍ទី 90 និងបានអង្រួនអារម្មណ៍របស់ពិភពលោកក្នុងឆ្នាំ 2000 ជាមួយនឹងចង្វាក់រស់រវើក ងាយស្រួលរាំ ដែលច្នៃចេញពីសំឡេងតន្ត្រីបែបឌីស្កូ និងក្បាច់ញាក់។ ក្នុងចំណោមផលិតកម្មដែលបានជ្រោមជ្រែងតន្ត្រីប្រភេទនេះ ផលិតកម្ម Ed Banger Records មានកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏លេចធ្លោបំផុត ដែលបានជួយជ្រោមជ្រែងសិល្បករល្បីៗជាច្រើន រួមទាំងក្រុម Justice ផងដែរ។ រីឯបុគ្គលដែលនៅពីក្រោយការរចនាក្របអាល់ប៊ុមសឹងតែទាំងអស់របស់ផលិតកម្មនេះ គឺលោក So Me។ លោកបានរស់នៅក្នុងតំបន់ Montmartre នៃសង្កាត់ទី 18 ក្នុងទីក្រុងប៉ារីស ដែលជាតំបន់ត្រូវបានគេប្រសិទ្ធនាមថាជា “ដែនដីដ៏ពិសិដ្ឋនៃសិល្បៈ” និងធ្លាប់ជាកន្លែងស្នាក់នៅរបស់កំពូលសិល្បករដូចជាលោក Picasso ជាដើម។ អាផាតមិនរបស់លោកមានពិដានខ្ពស់ស្រឡះ និងបង្អួចកញ្ចក់ធំៗដែលផ្ដល់នូវពន្លឺធម្មជាតិដ៏ស្រទន់ បង្កើតបានជាបរិយាកាសស្ងប់ស្ងាត់ ដូចទៅនឹងអារម្មណ៍ដែលស្ដែងចេញពីស្នាដៃរបស់លោកដូច្នោះដែរ។ លោកបានរស់នៅយ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយនឹងប្រភពនៃការបំផុសគំនិត ដូចជាកម្រងថាសចម្រៀងដែលលោកបានរចនា សៀវភៅសិល្បៈចម្រុះមកពីជុំវិញពិភពលោក និងហ្គីតាជាច្រើនគ្រឿង។ អ្វីដែលនៅតែជាមន្ទិលសង្ស័យនោះគឺថា តើអ្វីទៅដែលជាថាមពលជំរុញឱ្យលោកមានគំនិតច្នៃប្រឌិតមិនចេះរីងស្ងួតបែបនេះ។

―― សូមប្រាប់យើងពីប្រភពដើមនៃឈ្មោះ So Me ផង។
ឈ្មោះពិតរបស់ខ្ញុំគឺវែងណាស់ ដូច្នេះខ្ញុំចង់បានអ្វីដែលខ្លីជាងនេះ ប្លែកបែបតន្រ្តីហ្សាស់ និងងាយស្ដាប់ចាំជាប់ត្រចៀក។ “So Me” មានត្រឹមតែបួនអក្សរប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែវាមានន័យគ្រប់គ្រាន់ដូចជាប្រយោគពេញលេញមួយ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត វាក៏មានសំឡេងស្រដៀងនឹងភាសាជប៉ុនដែរ ជាចំណុចដែលខ្ញុំចូលចិត្ត។ ឈ្មោះនេះគឺប្លែកខុសពីគេ មិនសូវស៊ាំភ្នែក ហើយខ្ញុំគិតថាវាជាឈ្មោះដែលមានភាពអមតៈជានិច្ច។

―― ស្នាដៃរបស់អ្នកមានរចនាបថបែបបុរាណដូចអារម្មណ៍កាលពីទសវត្សរ៍ទី 70។ តើអ្នកស្វែងរកឃើញរចនាបថបច្ចុប្បន្ននេះដោយរបៀបណា?
ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំទទួលរងឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងពីអ្វីដែលខ្ញុំបានឃើញកាលពីក្មេង។ ខ្ញុំបានមើលតុក្កតាគំនូរ​ជីវចល​ជប៉ុនច្រើនណាស់ ហើយរឿងដែលខ្ញុំចូលចិត្តបំផុតគឺ “Space Cobra” ដែលគ្មានអ្វីអាចប្រៀបផ្ទឹមបានសម្រាប់រូបខ្ញុំទេ។ សូម្បីតែតន្ត្រីក្នុងរឿងនោះក៏អស្ចារ្យណាស់ដែរ ដោយមានការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងតន្ត្រីហ៊ុយស៊ីបជប៉ុន តន្ត្រីរ៉ក ហ្សាស់ ឧបករណ៍តន្ត្រីខ្សែ និងអូប៉េរ៉ា។ ខ្ញុំក៏ទទួលរងឥទ្ធិពលពីសៀវភៅរូបភាពរបស់អាមេរិក និងអង់គ្លេសផងដែរ។ ពួកវាមានរចនាបថប្លែក ដែលផ្ដល់នូវភាពលម្អិត និងពណ៌ឆើតឆាយ ដោយខ្ញុំបានស្រឡាញ់តាំងពីតូច ហើយវាក៏បានក្លាយជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃរចនាបថរបស់ខ្ញុំរហូតមកដល់សព្វថ្ងៃ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមឈ្លក់វង្វេងនឹងក្រាហ្វិកដ៏មានឥទ្ធិពលនាទសវត្សរ៍ទី 70 ដូចជាក្របថាសចម្រៀង ផ្ទាំងរូបភាព និងគំនូរពាណិជ្ជកម្មផ្សេងៗកាលពីសម័យនោះ។ ខ្ញុំកើតក្នុងទសវត្សរ៍ទី 80 និងធំដឹងក្ដីក្នុងមជ្ឈដ្ឋានវប្បធម៌ជិះស្គី និងការគូររូបលើជញ្ជាំងនាសម័យទសវត្សរ៍ទី 90។ ដូច្នេះ ទោះបីជាការរចនាបែបទសវត្សរ៍ទី 70 ជាស្នូលនៃស្នាដៃរបស់ខ្ញុំក៏ដោយ ក៏នៅតែមានការលាយឡំនូវធាតុផ្សំនៃវប្បធម៌ផាំង និងជិះស្គីផងដែរ។ កាលពីទសវត្សរ៍ទី 70 និង 80 ការផ្សាយពាណិជ្ជកម្មដោយប្រើគំនូររស់រវើកមាននៅគ្រប់ទីកន្លែង ប៉ុន្តែឥឡូវនេះវាស្ទើរតែបាត់រូបរាងអស់ទៅហើយ។ ម៉ាកល្បីៗនាពេលបច្ចុប្បន្ន កម្រនឹងជួលសិល្បករឱ្យគូររូបសម្រាប់ផ្សាយពាណិជ្ជកម្មលើសារព័ត៌មានណាស់ ប៉ុន្តែសម្រាប់រូបខ្ញុំ គឺនៅតែបន្តរស់នៅក្នុងពិភពបែបនោះដដែល។

―― តើទីក្រុងប៉ារីសនាដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 2000 មានសភាពយ៉ាងណាដែរ?
កាលនោះខ្ញុំមានអាយុខ្ទង់ម្ភៃឆ្នាំ តែងតែនៅក្បែរមិត្តភក្តិ និងដើរលេងជប់លៀងមិនដែលខាន។ វាជាពេលវេលាមួយដែលយើងបានរួមគ្នាបង្កើតអ្វីមួយដែលថ្មី និងជាពេលដែលយើងមានអារម្មណ៍ស៊ីសង្វាក់គ្នាបំផុតជាមួយ ‘ស្មារតីនៃយុគសម័យ’។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាគ្រប់គ្នាមានគំនិតដូចគ្នានៅកន្លែងតែមួយ និងមានគោលដៅឆ្ពោះទៅទិសដៅតែមួយ។ សម្រាប់ពួកយើង វាគឺជាពេលវេលាដ៏វិសេសវិសាលបំផុត។

―― តើលោកមានអារម្មណ៍យ៉ាងណាដែរ ពេលដែលបានសហការជាមួយអ្នកច្នៃប្រឌិតផ្សេងទៀត?
ជារឿងដ៏គួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ជានិច្ច នៅពេលដែលគំនិតច្នៃប្រឌិតពីរមកជួបគ្នា។ មនុស្សមួយចំនួនផ្ដល់សេរីភាពពេញលេញមកឱ្យខ្ញុំ ដោយពួកគេនិយាយថា “ធ្វើអ្វីដែលអ្នកចង់បានចុះ ហើយនាំពួកយើងទៅកាន់ពិភពរបស់អ្នក”។ ចំណែកអ្នកខ្លះទៀតមានគំនិតច្បាស់លាស់ និងម៉ឺងម៉ាត់ ដែលទាមទារឱ្យមានការសម្របសម្រួលគ្នាខ្លះ ប៉ុន្តែនោះគឺជាផ្នែកមួយនៃដំណើរការការងារ។ ចំណុចសំខាន់គឺត្រូវបើកចិត្តឱ្យទូលាយចំពោះគ្រប់ស្ថានភាព ព្រោះអ្នកច្នៃប្រឌិតម្នាក់ៗសុទ្ធតែមានវិធីសាស្រ្តគិត និងការបង្កើតសិល្បៈរៀងៗខ្លួន ហើយវិធីសាស្រ្តទាំងនោះតែងតែមានការវិវត្តជានិច្ច។ រូបខ្ញុំផ្ទាល់ក៏ផ្លាស់ប្ដូរទម្រង់សិល្បៈរបស់ខ្លួនឯងជាប្រចាំផងដែរ។ ពេលខ្លះខ្ញុំផលិតវីដេអូ ហើយពេលខ្លះទៀតខ្ញុំរចនាក្របថាសចម្រៀង។ នៅពេលដែលទម្រង់នៃការបង្ហាញផ្លាស់ប្ដូរ សិល្បៈនោះក៏ផ្លាស់ប្ដូរទៅតាមនោះដែរ។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំតែងតែស្វែងរកបញ្ហាប្រឈមថ្មីៗជានិច្ច។

―― លោកធ្វើការក្នុងវិស័យច្រើនណាស់ តាំងពីការដឹកនាំសិល្បៈ រហូតដល់ការដឹកនាំរឿងឱ្យក្រុមហ៊ុន Netflix។ តើលោកបង្កើតគំនិតថ្មីៗដោយរបៀបណា ហើយតើលោកមានទម្លាប់ប្រចាំថ្ងៃអ្វីខ្លះ ដើម្បីជួយជំរុញការបំផុសគំនិត?
ខ្ញុំក៏ប្រាថ្នាចង់ដឹងពីអាថ៌កំបាំងនៃជីវិតច្នៃប្រឌិត និងរបៀបស្វែងរកគំនិតថ្មីៗជារៀងរាល់ថ្ងៃដែរ។ ប៉ុន្តែវាពុំដូចគ្នាឡើយ។ ជួនកាល គំនិតប្លែកៗងាយនឹងកើតឡើងបំផុត ប៉ុន្តែជួនកាលទៀត គំនិតបែរជាទាល់ច្រក ដែលធ្វើឱ្យខ្ញុំឆ្ងល់ថា តើកាលពីមុនខ្ញុំអាចបង្កើតគំនិតទាំងនោះបានដោយរបៀបណា? ខ្ញុំគិតថាអ្វីដែលសំខាន់បំផុត គឺការរក្សាស្មារតីឱ្យបានល្អ និងមានអារម្មណ៍រំភើបពិតប្រាកដចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងធ្វើ។ នៅពេលដែលខ្ញុំមានអារម្មណ៍រំភើប គំនិតច្នៃប្រឌិតនឹងកើតមានយ៉ាងស្រួល។ នៅពេលដែលខ្ញុំធ្វើអ្វីមួយដែលមិនមែនជាចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្ញុំទេនោះ គំនិតទាំងនោះក៏នឹងមិនកើតឡើងដែរ។

―― តើលោកយកបទពិសោធពីទម្រង់សិល្បៈខុសៗគ្នាទាំងនោះ មកអនុវត្តក្នុងកិច្ចការងារដោយរបៀបណា?
ខ្ញុំតែងតែចូលចិត្តមធ្យោបាយសិល្បៈចម្រុះ។ ដោយសារតែខ្ញុំមិនមែនជាអ្នកជំនាញឯកទេសលើផ្នែកណាមួយតែមួយមុខ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងអាចនាំយកនូវទស្សនៈវិស័យថ្មីប្លែកមកបង្ហាញបាន។ ខ្ញុំកោតសរសើរចំពោះអ្នកដែលចំណាយពេលពេញមួយជីវិត ដើម្បីរៀនស្ទាត់ជំនាញលើកិច្ចការតែមួយ ប៉ុន្តែសម្រាប់រូបខ្ញុំ បើធ្វើអ្វីដដែលៗយូរពេក ខ្ញុំនឹងមានអារម្មណ៍ថាធុញទ្រាន់ ហើយនៅពេលដែលខ្ញុំបាត់បង់ភាពរំភើប ខ្ញុំក៏មិនអាចបង្កើតស្នាដៃល្អបានដែរ។ វិធីដែលល្អបំផុតដើម្បីដុតបញ្ឆេះគំនិតច្នៃប្រឌិតរបស់ខ្ញុំ គឺការផ្លាស់ប្ដូរទីកន្លែង ឬបច្ចេកទេសការងារ។ ការសាកល្បងអ្វីដែលថ្មីៗ អាចមានន័យថាខ្ញុំខ្វះបទពិសោធ ប៉ុន្តែអ្វីដែលខ្ញុំខ្វះខាតផ្នែកបទពិសោធ គឺត្រូវបានជំនួសមកវិញដោយពន្លកនៃគំនិតថ្មីៗ។

―― ស្នាដៃរបស់លោកមានវិសាលភាពធំធេងណាស់ ចាប់តាំងពីការរចនាក្របថាសចម្រៀង រហូតដល់ការដឹកនាំរឿងខ្នាតធំ។ ការងារទាំងនោះប្រាកដជាមានភាពលំបាក និងតានតឹងខ្លាំងនៅពេលខ្លះ។ តើលោកធ្វើដូចម្ដេច ដើម្បីឱ្យចិត្តស្ងប់?
ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ ខ្ញុំតែងតែជំរុញខ្លួនឯងឱ្យឈានទៅមុខមួយកម្រិតទៀតជានិច្ច ជាលំដាប់លំដោយ ចាប់ពីការធ្វើវីដេអូចម្រៀងឱ្យមិត្តភក្តិ រហូតដល់សិល្បករល្បីៗ បន្ទាប់មកគឺការថតពាណិជ្ជកម្ម ភាពយន្តខ្លី និងចុងក្រោយគឺការសម្រេចចិត្តផលិតភាពយន្តខ្នាតធំ។ ភាពយន្តនោះគឺជាគម្រោងដែលផ្ដល់សម្ពាធបំផុតសម្រាប់រូបខ្ញុំ។ វាជាគម្រោងដែលមានកញ្ចប់ថវិកាខ្ពស់ មានមនុស្សចូលរួមច្រើន ហើយរាល់ការសម្រេចចិត្តទាំងអស់សុទ្ធតែត្រូវឆ្លងកាត់ការអនុម័ត។ មានពេលខ្លះខ្ញុំគិតថា “វាអាចនឹងត្រូវបញ្ចប់ត្រឹមនេះ វាប្រហែលជាមិនអាចកើតឡើងបានទេ”។ កាលពីខ្ញុំរចនាសិល្បៈរូបភាព វាមានភាពងាយស្រួលជាងនេះឆ្ងាយណាស់។ ខ្ញុំបានបង្កើតរូបភាពដែលមានពណ៌ស្រស់ឆើតឆាយ រស់រវើក និងងាយស្រួលយល់ ដែលកម្រនឹងទទួលរងការរិះគន់ខ្លាំងៗណាស់។ ប៉ុន្តែចំពោះគម្រោងធំៗវិញ ទាំងទំហំការងារ ការទទួលខុសត្រូវ ថ្លៃចំណាយ និងពេលវេលាកំណត់ ហើយសម្ពាធក៏កើនឡើងទៅតាមនោះដែរ។ ខណៈពេលនេះ ខ្ញុំនៅតែបន្តរៀនពីរបៀបគ្រប់គ្រងភាពតានតឹងទាំងនោះ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានចាប់ផ្ដើមធ្វើ គឺការចាប់យកឧបករណ៍តន្ត្រីមកលេង និងបង្កើតតន្ត្រីឡើងវិញ គឺធ្វើសម្រាប់តែខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអ្នកបង្កើតឡើង គឺធ្វើឡើងដើម្បីអតិថិជន ឬដើម្បីទស្សនិកជន នោះសម្ពាធនឹងកាន់តែគៀបសង្កត់ខ្លាំងឡើង។ ការបង្កើតអ្វីមួយសម្រាប់តែភាពរីករាយផ្ទាល់ខ្លួន បានជួយនាំឱ្យស្មារតីរបស់ខ្ញុំត្រឡប់មកសភាពល្អប្រសើរឡើងវិញ។

―― សូមប្រាប់យើងអំពីស្នាដៃសិល្បៈ G-SHOCK ដែលលោកបានបង្កើតឡើងសម្រាប់ទស្សនាវដ្ដីនេះ។
ស្នាដៃមួយនេះនិយាយអំពីដំណើរនៃពេលវេលា និងរបៀបដែលវាជះឥទ្ធិពលលើការកំណត់កាលបរិច្ឆេទការងាររបស់ខ្ញុំ។ ជាការឆ្លុះបញ្ចាំងពីការព្យាយាម និងការតស៊ូរបស់ខ្ញុំក្នុងការធ្វើឱ្យទាន់ពេលវេលា។ ជាច្រើនឆ្នាំមកនេះ ខ្ញុំបានរចនាក្របអាល់ប៊ុមឱ្យលោក Pedro ដែលជាប្រធានផលិតកម្ម Ed Banger Records និយាយដោយត្រង់ទៅ ខ្ញុំស្ទើរតែមិនដែលប្រគល់ការងារបានទាន់ពេលកំណត់ឡើយ។ ខ្ញុំច្បាស់ណាស់ថា វាគឺជាបញ្ហាដែលធ្វើឱ្យគាត់ឈឺក្បាលជានិច្ច។ ប៉ុន្តែការយឺតយ៉ាវទាំងនោះ មិនមែនមកពីខ្ញុំមិនយកចិត្តទុកដាក់នោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគឺជាលទ្ធផលនៃការដែលខ្ញុំជក់ចិត្តនឹងការងារខ្លាំងពេក រហូតចង់បន្តកែតម្រូវ និងផ្ចិតផ្ចង់រាល់ចំណុចតូចៗឱ្យបានល្អបំផុត ទើបខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាស្កប់ស្កល់។ វាកើតចេញពីសេចក្ដីស្រឡាញ់ពិតប្រាកដចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំធ្វើ។ នៅពេលដែលអ្នកកំពុងសប្បាយរីករាយនឹងការងារ ពេលវេលានឹងរលាយបាត់ទៅ ហើយនោះគឺជាអ្វីដែលរមែងកើតឡើងចំពោះរូបខ្ញុំ។ យ៉ាងហោចណាស់ នោះគឺជាអ្វីដែលខ្ញុំចង់ឱ្យគេយល់ឃើញអំពីខ្ញុំដែរ។ ទីបំផុត ខ្ញុំគិតថាវាតែងតែបញ្ចប់ទៅដោយលទ្ធផលដ៏រីករាយសម្រាប់យើងទាំងពីរនាក់។

ប្រវត្តិរូប។

So Me

លោកគឺជានាយកសិល្បៈ វិចិត្រករគំនូររូបភាព និងជាអ្នកដឹកនាំរឿង ដែលរស់នៅទីក្រុងប៉ារីស ប្រទេសបារាំង។ លោកបានចាប់ផ្ដើមអាជីពដំបូងរបស់ខ្លួន តាមរយៈការរចនាក្របថាសចម្រៀងឱ្យក្រុមតន្ត្រី French House ល្បីៗដូចជា Justice និង Cassius ហើយក្រោយមក លោកបានបន្តដឹកនាំវីដេអូចម្រៀងឱ្យសិល្បករលំដាប់ពិភពលោកដូចជា Major Lazer និង Kanye West ផងដែរ។ ក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ លោកបានពង្រីកវិសាលភាពការងារទៅក្នុងវិស័យភាពយន្ត រួមទាំងការដឹកនាំរឿងខ្នាតធំ “Banger” របស់ក្រុមហ៊ុន Netflix ដោយលោកនៅតែបន្តបង្ហាញស្នាដៃយ៉ាងសម្បូរបែប ឆ្លងកាត់រចនាបទតន្ត្រី និងទម្រង់សិល្បៈចម្រុះជាច្រើន។

Instagram. @so_me_ma_sen